De V-Kip of V-Hen (lat.:hennica surprisa ferrera) is een rond, dik stuk vedervee, dat in tegenstelling tot zijn verder bekende soortgenoten, eieren van chocolade (V-Ei) met een sterk verhard geplastificeerd eigeel legt. De V-Kip leeft in kolonies, maar is echter in het wild uitgestorven. Een leg van een V-Kip bestaat altijd uit maar ??n ei.
Inhoud |
De eerste tekening van een V-Kip, door Prof. Ferrero himself getekend: Exemplaar Nr.22 met meerdere V-Eieren
De eerste kolonie V-Kippen werd in 1972 voor het eerst door de beroemde Sauerlandse antropoloog Prof. Dr. Jupp Ferrero aan de oever van een Sauerlandse daldam ontdekt. 40 V-Kippen broedden ieder vredig op ‘n plat stuk aluminiumfolie, een donkere chocoladeachtige vlek en een geel plastic ding. Omdat Ferrero deze dieren nog nooit gezien had, nam hij twee exemplaren mee naar zijn onderzoekslaboratorium in Schmallenberg.
rechts: V-Ei-geel, links daarnaast het grote, roodachte eigeel van de (uitgestorven) V-Gans
Nadat Prof. Ferrero deze potsierlijke diertjes meerdere dagen in kooien hield, viel hem op dat de eieren helemaal niet op andere eieren leken. Ze hadden een metaalachtige gloed en maakten een komisch geluid als ze geschud werden. Alles bij elkaar vond hij dit zo verrassend dat hij de eieren verrrassingsei (kort: V-Ei) doopte. Eerste onderzoeken wezen uit dat ze uit een folieachtige eierschaal bestonden, dan een omhulselachtige laag van een zacht, bruin materiaal, waarvan de smaak sterk aan kinderchocolade deed denken. Helemaal binnenin bevond zich het eigeel, een niet eetbare kern van een hardplastische consistentie. De aanzet van het vrij-swingende V-Ei-geel geeft in ongestoorde toestand een heel ijs het karakteristieke holle rappelgeluid.In zoologische en natuurwetenschappelijke kringen bleef de ontdekking echter verder onopgemerkt.
Das Ü-Ei met zijn verrassende, veelzijdige inhoud: Hier heeft de V-Kip zich weer eens bijzonder veel moeite gegeven…
Toen in de zomer van 1976 Prof. Jupp Ferrero zijn kluizenaarsbestaan be?indigde, reisde hij onmiddellijk naar een zo?logen-congres in Zwitserland. Daar hield hij voor 12 toehoorders een voordracht waaraan weinig aandacht geschonken werd. Deze desinteresse frustreerde hem zienderogen, hij had vakantie nodig en reisde aansluitend naar zijn broer in het Berner Oberland, een bekende Zwitserse chocoladefabrikant. Deze interesseerde zich zeer voor de ontdekking van de V-Kip. Omdat de chocoladeproductie op conventionele manier heel kapitaalsintensief is, rook hij winstgevende marketingmogelijkheden.Ook de kleine neefjes van de professor (toen net 6, 4 en 2 jaar oud) waren enthousiast over de V-Eieren, die hun oom meegebracht had. Zij knutselden uit de gecompliceerde plasticdelen allerlei speelgoed en begonnen de massieve klonten uit het V-Eigeel te verzamelen en te ruilen.
Inhoud
|
Het leuke van der verrassing is, dat men volledig verrast is door wat er inzit. Aan de andere kant is het lastig uit te vinden wat de verrassing is, omdat men al verbaasd is dat men te dom is het binnenste van het ei (wat de verrassing tegen de chocolade beschermd en wat helemaal niet zo gemakkelijk is omdat de chocolade de verrassing ook nog niet gezien heeft en zeer nieuwsgierig is), te openen. Iedere dag proberen kinderen (waaronder ook volwassene -de grootste speelkinderen van onze tijd) dit mysterie te achterhalen. Als het dan eindelijk gelukt is, zijn ze dat meteen weer vergeten, gehypnotiseerd door het speelgoedje dat men door de kamer gooit en wat je er verder zo mee kunt doen. (hier wordt aan de creativiteit van de lezer geen grenzen gesteld).
